تعریف استارت آپ

بارها کلمه شتاب دهنده استارت آپ را شنیده ایم اکنون می خواهیم بدانیم  مفهوم واقعی آن چیست؟

یک استارت آب نسخه کوچک از یک شرکت بزرگ نیست، بلکه یک سازمان موقتی است که مدل کسب‌وکار قابل‌سنجش، تکراری و سودمند را بررسی می کند. در ابتدا، مدل کسب‌وکار استارت آب پرده نقاشی است که با ایده ها و گمان‌ همراه هستند ولی هیچ مشتری و حتی دانش کمی هم از مشتری ندارد.(استیو بلانک و باب دورف)

استارتاپ بر اساس تعریف وبستر یعنی «عمل یا مجموعه‌ای از کارها به منظور یک حرکت جدید و یک شرکت یا کسب‌و‌کار نوپا» یا بر اساس فرهنگ واژگان انگلیسی آمریکن هریتیج یعنی «یک کسب و کار یا تعهدی که به تازگی آغاز به فعالیت کرده است»

کسب‌وکارهای نوپا یا همان استارتاپ همیشه در ابتدای کار با چالش‌هایی مواجه می‌شوند. این چالش‌ها در زمینه‌های مختلف برای یک استارتاپ رخ می‌دهد و در بیشتر موارد سبب می‌شود که استارتاپ‌ها با شکست روبرو شده یا از مسیر اصلی خود منحرف شوند.

نکته مهم این است که این چالش‌های چه هستند و استارتا‌پ‌ها چگونه باید با این مشکلات مقابله کنند؟

چالش‌های رفتاری، مالی، فکری، بازارشناسی و شناسایی درست هدف از برجسته‌ترین مشکلاتی هستند که کسب‌وکارهای نوپا با آنها روبرو می‌شوند. این چالش‌های قابل برطرف شدن هستند ولی در بیشتر موارد باعث می شوند استارتاپ‌ها با شکست روبرو شوند. بیشترین دلیل تأثیر چالش‌های موجود در شکست سریع استارتاپ‌ها عدم تجربه‌ی کافی و نبود حمایت کننده است.

هر چند برخی از افراد فکر می‌کنند عدم حمایت مالی می‌تواند مشکل بزرگی برای یک استارتاپ باشد اما تجربه این را نشان داده است که هر چند مشکلات مالی جرقه‌ای برای آغاز پروژه شکست استارتاپ‌ها است ولی مشکل عمده عدم حمایت و تجربه در زمینه‌های فکری، بازارشناسی، پیداکردن هدف و مواردی از این دست است.

به همین دلیل از سال ۲۰۰۵ در آمریکا مفهوم شتاب‌دهنده (در انگلیسی Seed Accelerator یا Startup Accelerator ) شکل گرفت. شتاب‌دهنده استارتاپ‌ها یعنی تیم یا شرکتی که از لحاظ مالی‌، فکری و تجربه از استارتاپ‌ یا استارتاپ‌ها حمایت کرده و نکات مهم آموزشی لازم را در کمترین زمان به استارتاپ‌ها ارائه می‌کند. پس شتاب‌دهنده‌ها تنها حامی مالی نیستند و با سرمایه‌گذاران تفاوت‌های بسیاری دارند.

فعالیت و مراحل کاری شتاب‌دهنده

هر شتاب دهنده فعالیت‌هایی را برای حمایت، رشد و ثبات استارتاپ‌ها انجام می‌دهد. در بیشر استارتاپ‌ها ۴ مرحله‌ی زیر دیده می‌شود.

۱- انتخاب اولیه: 

در این مرحله هر شتاب‌دهنده با فراخوان دادن از میان استارتاپ‌های موجود تعدادی را برای آماده‌سازی که بین ۱ تا ۳ ماه صورت می‌کند انتخاب می‌کند. این انتخاب توسط مدیران یا مربیان (mentors) انجام می‌شود.

۲- آماده‌سازی: 

در بخش آمادگی اولیه که بین ۱ تا ۳ ماه طول می‌کشد، شتاب‌دهنده مفاهیم ابتدایی کسب‌وکار را برای استارتاپ‌ها آموزش داده و با هدف‌سازی استارتاپ‌ها را به سازماندهی اولیه نزدیک می‌کند. در پایان این دوره تعداد استارتاپ مورد نظر برای دوره‌ی اصلی شتاب انتخاب شده و در شتاب‌دهنده می‌مانند.

۳- دوره‌ی شتاب: 

در این دوره استارتاپ‌هایی که مانده‌اند در قبال دریافت مبلغی (معمولا مابین ۵هزار تا ۲۰ هزار دلار معادل ۱۶ میلیون تا ۷۰ میلیون تومان) درصدی از سهماشان را به نام شتاب‌دهنده می‌کنند. این سهام معمولا میان ۱۰ تا ۲۰ درصد است. در کنار این کمک مالی استارتاپ‌ها از طریق مربیان و مشاوران آن مرکز شتاب‌دهنده استارتاپ خود را تجاری‌سازی می‌کنند یا به مرز تجاری شدن می‌رسانند. این دوره حدود ۴ تا ۹ ماه طول می‌کشد.

۴- روزنمایش (معرفی به سرمایه‌گذار): 

پس از اتمام دوره‌ی شتاب کار استارتاپ‌ها تقریباً در شتاب‌دهنده تمام می‌شود و در Demo Day یا همان روز نمایش، استارتاپ‌ها خود را برای سرمایه‌گذاران معرفی می‌کنند تا بتوانند برای استارتاپ خود سرمایه‌گذار پیدا کنند.

منبع : سایت پنج بامداد

نویسنده : فاطمه دولت آبادی / کارشناسی ارشد کارآفرینی دانشگاه تهران

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید مورد حذف شده. لغو
  • هیچ محصولی در سبدخرید نیست.